محمود خاقانی درباره اوضاع نفت در سال جدید میلادی و نقش تحولات ونزوئلا در این بازار اظهار داشت: به نظر میرسد که اکنون بازار نفت کاملا تحت کنترل شرکتهای بزرگ چند ملیتی است که تمام با سیاستهای ترامپ هماهنگ بوده و بدنبال این هستند که قیمت بالا نرود یعنی اوپک به طور کلی نقشی در تعیین قیمت نفت در بازارهای جهانی ندارد و از سوی دیگر ونزوئلا بعنوان یک عضو مهم اوپک، یکی از مجموعههای زیر نظر دولت آمریکا یا مستعمره آمریکا شده است.
وی افزود: ونزوئلا در ماه نوامبر حدود ۹۲۱ هزار بشکه در روز صادر کرد، در حالی که تولید روزانه این کشور در سال ۲۰۰۰ حدود ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه بود.
این کارشناس حوزه انرژی تصریح کرد: ونزوئلا حدود ۱۷ درصد از ذخایر نفت جهان را در اختیار دارد اما تولید در این کشور که در دهه ۱۹۷۰ به ۳.۵ میلیون بشکه در روز میرسید، به طرز چشمگیری کاهش یافته که انتظار میرود بازگرداندن تولید نفت در این کشور به سطوح قبلی خود به سرمایهگذاری عظیمی نیاز داشته باشد. به طوری که گفته میشود بازگشت به ۲ میلیون بشکه در روز تا اوایل دهه ۲۰۳۰ به حدود ۱۱۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری جدید نیاز دارد.
وی با بیان اینکه تولید ونزوئلا سال گذشته حدود یک میلیون بشکه در روز بود که حدود یک درصد از تولید جهان را تشکیل میدهد، افزود: نفت ونزوئلا بی کیفیت و بسیار سنگین است و برای فرآوری آن باید با نفت سبک ترکیب شود.
وی با اشاره به عدم نگرانی بازار از تحولات رخ داده گفت: نفت وست تگزاس اینترمدییت حدود ۵۷ دلار و ۳۲ سنت بوده، نفت خام برنت دریای شمال اسکاتلند ۶۰ دلار و ۷۵ سنت بسته شده اما در کل باید ببینیم روزهای آینده بازار چه عکسالعملی نشان میدهد. ولی به طور قطع خیال بازار راحت است که نفت ونزوئلا مجددا به بازار عرضه خواهد شد. کمااینکه ترامپ اعلام کرده که نفت ونزوئلا را شرکتهای آمریکا میفروشند.
این کارشناس حوزه انرژی ادامه داد: تاکنون شورون در ونزوئلا فعال بود و روزانه حدود ۱۵۰ هزار بشکه نفت خام سنگین مورد استفاده پالایشگاههای واقع در امتداد سواحل خلیج مکزیک و دیگر پالایشگاههای ایالات متحده را تولید و صادر میکند، اکسونموبیل هم در نفت این کشور فعال بوده است، ضمن اینکه حدود ۳۰ سال قبل و قبل از اینکه چاوز به قدرت برسد صنعت نفت ونزوئلا کاملا در دست آمریکاییها بود و خود مردم ونزوئلا بهرهای از صنعت نفت نداشتند درست مانند قبل از انقلاب ایران که یک کنسرسیوم سهمیه کوچکی از نفت را به ایران میدادند.
وی تصریح کرد: ونزوئلا در عین حال که بزرگترین ذخایر نفتی دنیا، ذخایر طلا و مس دارد و کشور ثروتمندی است اما دست شرکتهای آمریکایی بوده و اکنون کشور فقیری است البته فراموش نکنیم که حکومتی هم که ۳۰ سال پیش در ونزوئلا حاکم بود یک حکومت دستنشانده آمریکا بود، به گفته ترامپ بعد از چاوز نفت این کشور از دسترس امریکا خارج شد و اکنون ایالات متحده بدنبال بازپسگیری آن است.
وی با بیان اینکه این تحولات در بازار بینالمللی نفت اثر منفی ندارد، افزود: شاید حتی قیمت نفت پایینتر هم بیاید.
وی با اشاره نقش تحولات ونزوئلا در بازار نفت خاورمیانه گفت: ابتدا باید به موضوع تغییر ساختار حکومتی در عربستان و به قدرت رسیدن بنسلمان بپردازیم که این اتفاق هم با حمایت ترامپ صورت گرفت و اواخر ماه ژوئن سال ۲۰۱۷ میلادی رسما اعلام کرد که مدیریت بازار جهانی نفت خام در دست آمریکاست و بعبارت دیگر حکومت عربستان، امارات، کویت و عراق در اشغال آمریکا قرار گرفت، بنابراین به طور کلی نبض بازار نفت خام و گاز طبیعی در جهان در دست آمریکا مدیریت میشد البته پکن هم از این موضوع ناراحت نبود، چین با سرمایهگذاریهایی توانسته بود ظرفیت فرآورش نفت خام را بالا ببرد یعنی روزی حدود ۱۵ میلیون بشکه فرآورش دارد.
این کارشناس حوزه انرژی در ادامه با اشاره به توافق نفتی چین با بایدن نیز خاطرنشان کرد: چین به دولت بایدن به توافق رسید به این معنا که اگر قیمت نفت بالا برود برای اقتصاد چین مضر است بنابراین دولت بایدن شیر صادرات نفت خام ایران را شل کرد و این یک تفاهم نانوشته بین چین و آمریکا بود که پکن بتواند نفت خام ارزان ایران را دریافت و ذخایر راهبردی خود را رو پر کند، اکنون هم به نظر میرسد چین با ترامپ در این رابطه مشکلی ندارد و هر دو کشور بدنبال این هستند که قیمت نفت در بازار بالا نباشد زیرا میخواهند قیمت بنزین و گازوئیل در آمریکا و چین پایین باشد و این درست برعکس سیاستهای ایران برای بالا نگه داشتن قیمت نفت جهت تولید مقرون به صرفه است.
